Naam

Suzan van den Nieuwenhuizen 

Geboortedatum

26-07-1982

Geboorteplaats

Veghel 

Dolfijnen observeren in Wales voor 5 maanden: ik zou het zo weer doen! 

Ik was net klaar met mijn studie en wist niet goed wat ik wilde gaan doen. Het lukte me niet om een baan te vinden en ik wilde altijd al naar het buitenland. Toen wees een vriendin me op EVS-vrijwilligerswerk. Ik heb me meteen aangemeld en na meerdere brieven schrijven naar verschillende organisaties kon ik bij Sea Trust in Fishguard, Wales aan de slag om daar 

vrijwilligerswerk te doen. De vrijwilligersorganisatie houdt zich bezig met het beschermen van walvissen en bruinvissen, maar voornamelijk dolfijnen in de Ierse Zee en omgeving. Het leek me heel erg leuk om deze dieren in het wild te observeren en het was bovendien een prima aanvulling op mijn dierenopleidingen. 

Mijn taken waren zeer gevarieerd. Ik was verantwoordelijk voor allerlei evenementen die georganiseerd werden, zoals een tentoonstelling in een museum. Buiten deze taken gingen we één keer per week op de ferry naar Ierland om observaties te verrichten en soms, als het weer het toeliet, kregen we de mogelijkheid met een kleine boot de zee op te gaan en 

observaties uit te voeren. Dit was geweldig, je ziet de dolfijnen in het wild en dat is super. Samen met een andere EVS-vrijwilliger, een meisje uit Italië deed ik het project samen. Ik vond het werk erg leuk en heb er ook veel van geleerd, vooral met betrekking tot mijn vakgebied. Het was in het begin wel eens lastig, omdat dit project nieuw was en wij als eerste vrijwilligers het project min of meer zelf op moesten zetten. Maar het is gelukt en datis een goede, leerzame ervaring geweest. 

Ik woonde samen met een Italiaans meisje in een huis vlak bij de haven waar we werkten. Het huis was van een jong stel dat op een andere verdieping woonde. Wij deelden de keuken met dit stel, maar hadden onze eigen badkamer en onze eigen kamer. Het wonen in het huis van iemand anders is niet altijd even fijn. We hadden gelukkig wel een eigen kamer, 

maar niet altijd de vrijheid. Het was de eerste keer dat het stel vrijwilligers ontving en dat was voor beide partijen dus soms wat aftasten en zorgde af en toe voor spanningen. 

Voordat ik naar Wales vertrok dacht ik dat het handig was als ik iemand die daar woont al zou kennen. Zo zou ik bij aankomst naast de andere vrijwilliger ook iemand uit de buurt kennen. Ik heb een berichtje op MySpace gezet en contact gelegd met een jongen daar. Het eerste weekend hebben we, de andere EVS vrijwilliger en ik, meteen afgesproken met die jongen in de pub en hebben zo veel andere mensen ontmoet. De week erna waren er al redelijk wat mensen die we kenden en via die vrienden hebben we steeds meer mensen tijdens het uitgaan ontmoet. Zo hebben we een flinke vriendengroep opgebouwd en dat was heel prettig, omdat er in het plaatsje waar ik woonde niet altijd veel te doen was. Er was altijd wel iemand om mee af te spreken. Iedereen heeft ons het gevoel gegeven dat we heel erg welkom waren. De warmte die de mensen in Wales uitstralen is me erg bijgebleven. 

Ik heb veel geleerd van het project, ook door alle mensen die ik ontmoet heb. Ik ben de kleine dingen in het leven veel meer gaan waarderen en ik kan veel meer dan voorheen simpelweg genieten. Daarnaast is de tijd heel goed geweest voor mijn zelfvertrouwen. Ik weet nu dat ik heel goed dingen in mijn eentje kan ondernemen. 

De periode heeft zoals je leest veel indruk op me gemaakt. Ik zou het zeker aanbevelen en ik zou zo weer terug gaan. Het is wel belangrijk om te beseffen dat je in het buitenland woont en dat het geen vakantie is. Niet ieder moment is even fijn, maar uiteindelijk ben ik ook zonder problemen door de minder leuke periodes heengekomen. Achteraf besef ik dat de moeilijke momenten vaak de meest leerbare momenten zijn!