Naam

Mechli Janssen 

Geboortedatum

25-05-1982

Geboorteplaats

Nuenen (huidige woonplaats: Eindhoven) 

Waar ben je in verband met EVS naar toe gegaan (land en stad/dorp)? 

Turkije, Gaziantep. 

Gaziantep ligt in het zuidoosten van Turkije, dichtbij de grens met Syrië. Het zuidoosten van Turkije is een gebied dat weinig door toeristen wordt bezocht. De inwoners zijn niet gewend aan toeristen en spreken over het algemeen geen tot weinig Engels.

Hoe oud was je toen je EVS deed?

Ik was 27 jaar toen ik deelnam aan EVS. 

Wat voor vrijwilligerswerk deed je precies? 

In mijn EVS periode (twee maanden) heb ik met name Engelse les gegeven. Samen met een andere vrijwilliger leerde ik kinderen in de leeftijd van ongeveer vier tot en met zeven jaar dingen in het Engels, zoals tellen. De Engelse les werd geïntegreerd in het lesrooster van de kinderen. 

Ik vond het moeilijk om jonge kinderen een andere taal te leren omdat je zelf geen Turks spreekt. Kinderen kwamen bijvoorbeeld enthousiast naar mij toe met hele verhalen, maar ik kon hier niet op inhaken omdat ik hun taal niet sprak. Zij begrepen niet dat ik hen niet begreep en dit zorgde af en toe voor de nodige verwarring over en weer. 

Daarnaast heb ik – op eigen initiatief – Engelse (bij)les gegeven aan twee jongens die binnen de associatie (Gaziantep 

Egitim ve Genclik Dernegi) waaraan ik verbonden was klusjes deden. 

Mijn associatie onderhield nauwe banden met een andere associatie in Gaziantep voor kinderen ‘under risk’. Als vrijwilliger 

ging je op vaste middagen samen met hen naar de cursussen mozaïek en sierraden maken. 

In de periode dat ik in Gaziantep verbleef, in de maanden september en oktober, was er niet veel werk voor veel vrijwilligers. We hadden een weekschema, maar de activiteiten die hierop stonden, vonden vaker geen doorgang. 

Qua werkervaring heb ik in Turkije weinig geleerd, maar in persoonlijk opzicht ben ik zeker gegroeid door een periode te 

verblijven in een land dat ‘vaart’ op andere normen en waarden.

Hoe woonde je? 

Ik woonde in een flat met vijf andere vrijwilligers die zich op loopafstand bevond van de asocciatie waaraan ik verbonden was. De flat was ruim en ik deelde mijn slaapkamer met een andere vrijwilliger. In de woonkamer stonden stoelen en banken, maar daarnaast was er ook een Turkse hoek. Op de vloer lag tapijt en tegen de muur lagen een hoop kussens. Hier 

ontbrak ook niet de waterpijp. 

Andere vrijwilligers sliepen in de associatie. Hier waren ook een aantal slaapkamers. 

Waren er nog andere vrijwilligers? 

Gedurende mijn verblijf waren er veel andere vrijwilligers die allemaal voor een kortere tot langere periode in Gaziantep verbleven (variërend van 1 maand tot 1 jaar). In de flat waar ik sliep, verbleven eveneens vrijwilligers die verbonden waren aan een project van Leonardo. 

Heb je last van heimwee gehad? 

Ik miste mijn familie en vrienden, maar echt heimwee heb ik niet gehad. Ik verbleef ook maar twee maanden in Gaziantep; dit is zeker te overzien! Ik merkte dat als ik een drukkere agenda had, dat ik dan ook minder bezig was met de mensen die ik miste. Met name in het begin van mijn EVS periode had ik erg veel vrije tijd en dit zorgde er wel voor dat ik mij soms 

‘verloren’ voelde. 

Wat heb je geleerd? 

Veel dingen die ik geleerd heb, zie ik nu pas. Ik merk bijvoorbeeld dat ik in het contact met anderstaligen mij veel 

zelfverzekerder voel. Het praten in het Engels gaat mij gemakkelijker af. Ik heb aanzienlijk wat schroom ten aanzien hiervan 

overwonnen. Voor mijn periode in Turkije was ik altijd bang om fouten te maken in het Engels en nu praat ik honderduit. 

Daarnaast maak ik gemakkelijker contact met mensen die ik niet ken. Ik kijk veel minder de kat uit de boom. 

Wat is je meest dierbare herinnering? 

Het is moeilijk om uit veel ervaringen één dierbare herinnering te kiezen. In Turkije gaat het volgende op: “anything can happen”. 

Zo wilde ik bijvoorbeeld ’s middags een wandeling maken. Na het dichttrekken van de voordeur van het flatgebouw stuitte 

ik op twee vrouwen die voor de ingang een hele hoop paprika’s aan het schoon maken waren.

Toen ik terugkwam, zaten zij hier nog steeds en was de berg met schoongemaakte parika’s inmiddels gegroeid. Voor de 

Turkse mensen is het heel gewoon om etenswaren buiten klaar te maken, maar voor mij niet. 

Zou je jongeren aanraden aan een EVS project mee te doen? 

Ik wil jongeren zeker aanraden om deel te nemen aan een EVS project. 

Het is een uitgelezen kans om volledig te worden opgenomen in een gemeenschap in een ander land. Het is één groot 

avontuur! 

Heb je tips voor andere jongeren? 

Een belangrijke tip is dat je goed moet opletten of je ontvangstorganisatie alles goed geregeld heeft. Is duidelijk wat je precies gaat doen en hoe daar uitvoering aan gegeven gaat worden? Een organisatie die volledig of gedeeltelijk draait op vrijwilligers is niet altijd goed georganiseerd. 

Ik had teveel vrije tijd en de activiteiten waren in de periode dat ik er verbleef niet goed georganiseerd.